Keabetswe, wat van Kalbasfontein in Gauteng kom, sê sy het haar passie vir boerdery by haar pa gekry, wat ook ’n boer is.

 

“Ons het 373 hektaar grond vir boerdery, en gebruik 250 hektaar om mielies en sojabone te plant, en die res gebruik ons vir weiding vir Limousin-beeste. Ek het op die oomblik 26 beeste en ek werk daaraan om my kudde uit te brei. Wat die gewasse betref, werk ek saam met Senwes, wat met produksie-insette en verkope help.”

 

Van geesteswetenskappe tot boerdery

 

“Nadat ek my BA-graad in sielkunde en sosiologie aan die NWU voltooi het, kon ek nie dadelik werk kry nie. Dit was toe dat my pa voorgestel het dat ek dit moet oorweeg om op die plaas te werk en ’n skepper van werk eerder as ’n werksoeker te word.”

 

Sy sê haar belangstelling in landbou het begin toe sy saam met haar pa begin werk het. “Ek het tydens my universiteitsvakansies die plaas besoek, maar ek het nie regtig die landbouproses verstaan nie, en ek het dit nooit as ’n besigheid beskou nie.

 

“Toe ek saam met my pa op die plaas gewerk het, het ek op boerdery verlief geraak.”“Ek het ’n ernstige passie vir die veld ontwikkel – in so ʼn mate dat ek nie kan dink dat ek enigiets anders wil doen nie.”

 

Sy sê egter haar studiejare aan die NWU is beslis nie gemors nie. “Ek gebruik die kennis wat ek opgedoen het elke dag. Sielkunde help my om verhoudings met belanghebbers te bou, en om uit verskillende hoeke na dinge te kyk.”

 

Leer oor geloof en geduld

 

Die natuur het Keabetswe nog altyd gelok, maar wat sy die meeste van boerdery hou, is die geloof en geduld wat dit jou leer.

 

“Jy leer om geloof te hê, aangesien jy vandag saad saai sonder dat jy ’n waarborg het dat dit sal groei. Wanneer die saad opkom, doen jy alles wat nodig is om te verseker dat jy die gewenste opbrengs kry. Daardie proses kan maande duur, en dit leer jou om geduldig te wees.”

 

Keabetswe sê indien sy in die toekoms met kinders geseën word, sal sy graag wil hê dat hulle boerdery as hulle loopbaan sou kies en die familiebesigheid sal voortsit.